Maar ook ik ben inmiddels verhuist naar een nieuw thuisadres voor mijn logjes.

 

Mijn nieuwe adres is  www.annemarie1980.borsatoweblog.nl

 

Misschien zie ik je daar.

 

Groetjes,

Anne-Marie

Op sommige dagen word de tijd even stilgezet en denk je weer aan die dag die al jaren geleden is.

De dagen ervoor denk je nergens aan, maar op de dag zelf maar al te goed.

Overal word er over gepraat, op de radio, op het nieuws en zelfs in huislijke kring.

 

Gisteren was het zo'n dag, zondag 6 mei en mijn gedachten gingen toch ook even 5 jaar terug.

5 jaar geleden, we hadden net samen ons huisje gekocht en 1 mei hadden we de sleutel gekregen.

Die bewuste dag waren we dan ook volop aan het werk in ons huisje.

We waren vooral alles nog aan het schoonmaken en boven werd er al van alles geschilderd.

Heel de dag hadden we mensen over de vloer gehad, die ons gelukkig ook meegeholpen hadden.

Toen die eenmaal naar huis waren gingen wij nog wat dingen opruimen en waren we nog even aan het nakletsen.

Rond half 7 's avonds ging mijn telefoon het was mijn vader, hij vertelde ons als eerste dat Pim Fortuijn vermoord was.

En dan ben je toch wel even stil en dan denk je o, jee gaat het hier in Nederland zo erg worden.

Ik was het zeker niet altijd eens met de uitspraken die Pim deed in die tijd, maar dit gun je niemand maar dan ook niemand.

 

  Gisteren was er dus van alles op het nieuws en zo werd ook verteld dat er misschien een nieuw onderzoek komt naar de dood van Pim.

Ik ben benieuwd of dit doorgaat en wat daar dan weer uit gaat komen.

 

Op zulke dagen weet je nog zo goed waar je was en wat je aan het doen was.

Neem nu 11 September 2001, ook van die dag weet ik maar al te goed waar ik was.

Ik was aan het werk toen er een collega de afdeling op kwam en vertelde dat we de tv's aan moesten zetten, op alle kanalen was het nieuws van de aanslagen.

Met mijn blik op de televisie heb ik alles gevolgd en wat voelde ik mij angstig.

Al die mensen die daar de dood hebben gevonden, verschrikkelijk.

 

Ook al denk je er normaal niet zoveel meer aan, op de datum zelf maar al te goed.

 

En jij, waar was jij???

 

Veel iefs,

 

Vorige week vrijdag heb ik voor Myrthe een kindertuinstel gekocht, ontzettend leuk en dat moet natuurlijk gelijk de tuin in.

Daarbij zat ook een bijpassend tafeltje en dat wilde ik dan ook in elkaar gaan zetten, maar helaas toen eenmaal het tafeltje uitgepakt was zag ik dat op de bovenkant van het tafeltje al een heleboel roestplekken zaten.

Dit ga ik niet wegzetten en zo ging ik afgelopen woensdag terug naar het tuincentrum om te kijken of ik het kon ruilen.

 

Eenmaal binnen kom je bij de kassa en ik wacht netjes op mijn beurt.

Ik zeg vriendelijk dat ik het tafeltje vrijdag heb gekocht en dat er roestplekken op zitten, dus ik wil graag een andere.

En dan zegt de "o zo vriendelijke dame" (die duidelijk zin heeft in haar werk, not) op eentonige wijze, "ja, dan moet je even kijken".

Daar gaan we dan, heel de winkel afstruinen om nergens meer een tafel te vinden.

Weer terug naar de kassa:"Sorry, maar ik kan er geen vinden". Zucht vanachter de kassa, want nu moeten we toch zelf omhoog, ze zou wel even iemand roepen.

Een lange man komt aangedrenteld, op zeer laag tempo om vervolgens ook de hele winkel af te struinen.

Een half uur later kwam meneer eindelijk terug met het verlossende woord dat hij ze niet kan vinden.

De man die het weet is er morgen weer, dus als je dan even terug kunt komen.

Nee, helaas moet ik de hele dag werken, dus hoe spreken we het af.

Nou, zegt de lange man ik laat er wel eentje apart zetten.

Dat vind ik geen goede afspraak want misschien word het vergeten en dan ben ik en mijn tafeltje en mijn geld kwijt.

 

Uiteindelijk heb ik toch mijn geld terug gekregen en heb ik nog steeds geen nieuw tafeltje.

 

Mij valt het tegenwoordig op dat heel veel mensen in de winkels niet klantvriendelijk meer zijn, een goedemorgen of nog een prettige dag kan er niet meer vanaf.

Soms sta ik mezelf echt op te vreten aan zo'n kassa en als ze pech hebben zeg ik er ook wat van.

 

Vorige keer was er een oude vrouw voor me, en de kassajuffrouw begon al met mijn artikelen te scannen terwijl ze nog aan de oude dame moest vragen of ze de bon wilde.

De ene helft van mijn boodschappen kwam bij de oude vrouw en de andere helft zette ze boven op het blad voor de kassa.

Toen heb ik wel even gevraagd of ze haast had en wat is dan het antwoord:"Ja ik ga sluiten want ik heb pauze" Oké, leuk dat je pauze hebt, maar help wel fatsoenlijk je klanten af!!!!!

 

Ach ja werken het is dat het moet, maar zoek dan iets waar je ook nog een beetje plezier in hebt!!